Drogi Pana

                                                             

 

„Daj mi poznać swoje drogi, o Panie, i okaż mi ścieżkę swoją, prowadź mnie drogą swej prawdy i ucz mnie, bo jesteś Bogiem mego ocalenia i Ciebie codziennie wypatruję”.             (Ps 25, 4-5) 

„Odpowiedział mu Jezus:” Ja jestem drogą, prawdą i życiem”.   (J 14, 6)

 

Drogi jak to drogi są różne i to my je wybieramy, Jezus  ostrzega nas tylko, że te które nam wydają się szerokie i wygodne, prowadzą do nicości i zatracenia. Bywa, że kiedy patrzymy wstecz na drogi naszego życia, widzimy jak bardzo Jezus miał rację. Tam gdzie było wygodnie i mnóstwo uciech, często zapominaliśmy dopokąd zmierzamy i jaki jest kres naszej wędrówki. Były wprawdzie znaki przy drodze ostrzegające nas, pokazujące właściwy kierunek, ale to my podejmowaliśmy naszą wolną decyzję. Pół biedy kiedy zabrnęliśmy w ślepą uliczkę, gorzej gdy zadufani w naszą mądrość stanęliśmy nad brzegiem przepaści.

Można wszak być przekonanym, że nasz kompas, pokazuje właściwy kierunek i nie potrzebujemy żadnych znaków ani tym bardziej przewodnika. Wybraliśmy właściwy szlak i z głową w chmurach maszerujemy przekonani o naszej doskonałości, mądrości, a czasem… pobożności. Dobrze wtedy przypomnieć sobie zabawną litanię za błądzących turystów: Módlmy się za tych, których kompas zaprowadził na… składnicę złomu i za tych, którzy poszli dobrym szlakiem, ale… nie w tę stronę.

A już na poważnie, może warto na rozstajnych drogach naszego życia, upaść na kolana i poprosić:” Okaż mi ścieżkę swoją

 

 

                                

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.